تب نوشته ها - دوستت دارم معبودا...

چهاردهم آذر 1387

تا مرز سقوط،تا حد هبوط

سر خوردم!

پاهایم خسته و پر تاول

و افکارم زخمی و مجروح

نه!!!

من دوباره میسازمت

دوباره

می سازمت

این بار قویتر،محکمتر،زیباتر

من و تو

تنها

تو و من

میسازمت با امید

به رسیدن به لحظه های زیبای وصل

برای فنا شدن در تنها آغوش واقعی خلقت

که آغوش گرم تواست

بی صبرانه

منتظرم

دوستت دارم ای همیشه دوست داشتنی من

ف.س

5 بعد از ظهر | ف.س |